Historia Mundialu

1982 Hiszpania

Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 1982 Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 1982 Copa del Mundo de Fútbol - España 82 MŚ 1978 MŚ 1986 Szczegóły turnieju Gospodarz Hiszpania Otwarcie 13 czerwca 1982, Zamknięcie (finał) 11 lipca 1982, Liczba drużyn 24 (spośród 6 federacji) Liczba stadionów 14 (w 14 miastach) I miejsce Włochy II miejsce RFN III miejsce Polska IV miejsce Francja Statystyki turnieju Liczba meczów 52 Liczba goli 146 (2.81 na mecz) Oglądalność 2109723 (40572 na mecz) Król strzelców Paolo Rossi Internet Galeria zdjęć na Commons XII Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej - odbyły się w dniach 13 czerwca-11 lipca 1982 roku w Hiszpanii. Były to pierwsze finały na których wystąpiły 24 zespoły. Decyzję o zwiększeniu liczby reprezentacji uczestniczących w finałach spowodowało spopularyzowanie telewizji. Spis treści [ukryj] 1 Podsumowanie 1.1 Faza grupowa 1.2 Druga Runda 1.3 Półfinały 1.4 Mecz o 3. miejsce 1.5 Finał 2 Kwalifikacje 3 Składy drużyn 4 Stadiony 5 Rezultaty 5.1 Pierwsza runda 5.1.1 Grupa A 5.1.2 Grupa B 5.1.3 Grupa C 5.1.4 Grupa D 5.1.5 Grupa E 5.1.6 Grupa F 5.2 Runda druga 5.2.1 Grupa 1 5.2.2 Grupa 2 5.2.3 Grupa 3 5.2.4 Grupa 4 5.3 Faza pucharowa 5.3.1 Półfinały 5.3.2 Mecz o 3. miejsce 5.3.3 Finał 6 Klasyfikacja strzelców turnieju 7 Ciekawostki 8 Przypisy 9 Linki zewnętrzne Podsumowanie [edytuj] Faza grupowa [edytuj] Zespół reprezentacji Polski zakwalifikował się do rozgrywek, jednak istniały obawy, iż wprowadzony na pół roku przed rozpoczęciem turnieju stan wojenny może źle wpłynąć na postawę piłkarzy. Początek turnieju był dla Polaków był zły. Dwa bezbramkowe remisy w meczach z Włochami i Kamerunem spowodowały, iż Polska znalazła się na ostatnim miejscu w grupie. Jednak ostatecznie, w meczu ostatniej szansy Polacy nieoczekiwanie rozgromili Peru 5:1 zdobywając 5 bramek w ciągu 22 minut. Awans z grupy wywalczyli także Włosi, którzy zremisowali wszystkie trzy mecze, a w ostatnim spotkaniu z Kamerunem z trudem obronili korzystny wynik 1:1. W grupie 2 zmierzyły się reprezentacje Austrii, Chile, RFN i Algierii. Algierczycy sprawili sensację pokonując ekipę Niemiec 2:1. Zespół z Maghrebu miałby wielkie szanse wyeliminować ówczesnych mistrzów Europy jednak zespół RFN pokonał Austrię, która wyszła z grupy z dwoma bramkami więcej od Algierii.Mecz RFN-Austria do dziś budzi wiele kontrowersji.Już przed rozpoczęciem pojedynku wiadomo było, iż wynik 1:0 dla ekipy Niemiec da,kosztem Algierii, awans obydwu walczącym zespołom(ostatnie spotkania grupowe nie były, tak jak dziś, rozgrywane o tej samej porze).Gdy po 10 minutach gry padła bramka dla RFN obie drużyny w zasadzie przestały podejmować jakiekolwiek próby zmiany wyniku, co spowodowało oburzenie nawet wśród części ich kibiców. W grupie 3 grała Argentyna, która broniła tytułu sprzed 4 lat, Belgia, Węgry i Salwador. Wschodzącą gwiazdą reprezentacji Argentyny był Diego Maradona. Argentyna jednak przegrała w meczu otwarcia mistrzostw z Belgią 0:1. Oba te zespoły zajęły dwa czołowe miejsca w grupie. Węgrzy natomiast pokonując Salwador 10:1 odnieśli najwyższe zwycięstwo w historii mistrzostw i reprezentacji. Grupa 4 to rywalizacja pomiędzy ekipami Anglii, Francji, Czechosłowacji i Kuwejtu. Pierwsze miejsce zajęła Anglia przed Francją. W meczu Francja - Kuwejt, gdy Francuzi zdobyli bramkę, prezes futbolowej federacji Kuwejtu szejk Fahid Al-Ahmad Al-Sabah wdarł się na boisko protestując przeciwko uznaniu bramki. Zdezorientowany radziecki sędzia Miroslav Stupar zmienił swą decyzję i gol nie został zaliczony[1], ta decyzja kosztowała arbitra utratę uprawnień do prowadzenia spotkań międzynarodowych, a Kuwejt i tak przegrał 1:4.[2] W grupie 5 grały drużyny gospodarza - Hiszpanii, Irlandii Północnej, Jugosławii i Hondurasu. Awans do dalszej fazy wywalczyli Hiszpanie i Irlandczycy, ale styl gry ekipy gospodarzy (np. remis z nadspodziewanie dobrze grającym Hondurasem) wzbudził rozczarowanie kibiców liczących iż na swoim terenie będą w stanie odegrać istotną rolę w turnieju. Grupę 6 tworzyły reprezentacje Brazylii, Szkocji, Nowej Zelandii i ZSRR. Drużyna Brazylii była uważana za głównego pretendenta do tytułu, ponieważ w drużynie Canarinhos występowało wiele ówczesnych gwiazd (Sócrates, Zico, Paulo Roberto Falcão - znajdują się m.in na liście FIFA 100). Razem z drużyną Brazylii z grupy wyszła reprezentacja Związku Radzieckiego, która dzięki przewadze dwóch bramek wyprzedziła Szkocję. Druga Runda [edytuj] W drugiej rundzie 12 najlepszych ekip zostało podzielonych na 4 grupy po 3 drużyny. Zwycięzcy tych grup uzyskiwali awans do półfinałów. W grupie A znalazły się Polska, ZSRR i Belgia. Po zwycięstwie z Peru, Polska drużyna „złapała rytm gry”. W meczu z Belgią dobrze grał Zbigniew Boniek, który zdobył 3 bramki zapewniając biało-czerwonym zwycięstwo 3:0. Drużyna ZSRR również pokonała Belgię, ale zaledwie 1:0. Do awansu do czołowej czwórki wystarczał Polakom zatem remis z drużyną radziecką. Z uwagi na trwający stan wojenny, mecz z zespołem ZSRR miał duży wymiar polityczny. Atmosferę podgrzewały dodatkowo, wywieszane na trybunach (nie tylko przez Polaków), transparenty "Solidarności". Realizatorzy transmisji TVP starali się jednak, by obrazy te nie docierały do widzów w Polsce. Z tego spotkania w pamięci kibiców zapisał się głównie Włodzimierz Smolarek, który w końcowych minutach przetrzymywał piłkę w narożniku boiska, zyskując w ten sposób cenne sekundy. Ostatecznie Polacy utrzymali do ostatniego gwizdka rezultat 0:0, premiujący ich awans. W grupie B RFN zmierzyła się z ekipami Hiszpanii i Anglii. Zwycięstwo nad gospodarzami 2:1 i bezbramkowy remis z Anglią, przy jednoczesnym także bezbramkowym wyniku meczu Anglia - Hiszpania, zapewniły sukces ekipie niemieckiej. W grupie C naprzeciw siebie stanęły Brazylia, Włochy i Argentyna. Argentyńczycy nie byli w stanie obronić tytułu. Przegrali najpierw 2:1 z Włochami, a następnie 3:1 z Brazylią. Diego Maradona, otrzymał w końcówce meczu czerwoną kartkę za brutalny faul. O awansie do półfinału miał przesadzić pojedynek Brazylii i Włoch. Ekipie Canarinhos wystarczał remis. Tymczasem Włosi, pokonali po wyrównanym meczu piłkarzy z Brazylii 3:2. Bohaterem spotkania był Paolo Rossi, który strzelił wszystkie gole dla Squadra Azzura. Piłkarz ten zagrał na mundialu tylko dlatego, że skrócono mu karę dyskwalifikacji za udział w aferze korupcyjnej (tzw. Toto Nero). W grupie D Francja wywalczyła awans pokonując Austrię i Irlandię Północną. Półfinały [edytuj] W półfinale Polacy po raz drugi w tym turnieju zmierzyli się z reprezentacją Włoch. W spotkaniu tym z powodu otrzymania dwóch żółtych kartek nie mógł wystąpić Zbigniew Boniek. Trener Antoni Piechniczek nie zdecydował się na wystawienie w jego miejsce Andrzeja Szarmacha, czołowego strzelca ligi francuskiej. Włosi bez większego trudu pokonali biało-czerwonych 2:0, a obydwa gole strzelił ponownie Paolo Rossi. Po mistrzostwach Paweł Janas tak skomentował ten mecz: "Byliśmy o krok od wielkiego finału. W decydującym meczu z Włochami zagraliśmy słabiej, mieliśmy akurat nie najlepszy dzień i nie udało nam się wykorzystać szansy" [3]. W drugim półfinale Francja zmierzyła się z RFN. W normalnym czasie gry padł remis 1:1. W dogrywce Francuzi prowadzili już 3:1, jednak Niemcom udało się doprowadzić do remisu 3:3. Mecz musiał rozstrzygnąć się po rzutach karnych. W karnych zwyciężyli 5:4 piłkarze RFN, ale ich zwycięstwo przyćmił wcześniejszy brutalny faul ich bramkarza Heralda Schumachera na Francuzie Battistonie. Francuz został odwieziony do szpitala, natomiast Schumacher nie został za ten faul ukarany. Mecz o 3. miejsce [edytuj] W meczu o 3. miejsce z Francją Polska wygrała 3:2 po golach Andrzeja Szarmacha, Stefana Majewskiego oraz Janusza Kupcewicza. Dla Francji gole zdobywali René Girard i Alain Couriol. Tym samym Polacy powtórzyli osiągniecie z mundialu 1974, kiedy to w meczu o 3. miejsce pokonali Brazylijczyków. Finał [edytuj] W finale reprezentacja Włoch pokonała RFN 3:1. Bramki dla Włoch strzelali kolejno: Paolo Rossi, Marco Tardelli, Alessandro Altobelli. Honorowe trafienie dla RFN zaliczył w 83. minucie Paul Breitner. Mecz na Estadio Santiago Bernabéu oglądało ponad 90 000 kibiców. Włosi zdobyli tytuł po raz trzeci. Poprzednio zdobywali go w 1934 i 1938 roku. Włochy zrównały się w liczbie zwycięstw w tej imprezie z Brazylią. Kwalifikacje [edytuj] W eliminacjach wystartowało 109 reprezentacji narodowych z 6 kontynentów. Zapewniony awans miała Hiszpania (gospodarze) oraz Argentyna (obrońcy tytułu). Zakwalifikowane drużyny: Azja (AFC)/Australia (OFC) kwalifikacje Kuwejt Nowa Zelandia Ameryka Południowa (CONMEBOL) kwalifikacje Brazylia Chile Peru Ameryka Północna (CONCACAF) kwalifikacje Honduras Salwador Afryka (CAF) kwalifikacje Algieria Kamerun Europa (UEFA) kwalifikacje RFN Austria Belgia Francja ZSRR Czechosłowacja Węgry Anglia Jugosławia Włochy Szkocja Irlandia Północna Polska Składy drużyn [edytuj] Państwa, uczestnicy Mistrzostw Świata w 1982 roku Osobny artykuł: Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 1982 (składy). Stadiony [edytuj] Alicante, Estadio Jose Rico Perez Barcelona, Estadio Nou Camp oraz Estadi de Sarrià Bilbao, Estadio San Mames Elche, Nuevo Estadio Gijon, Estadio El Molinon La Coruña, Estadio Municipal de Riazor Madryt, Estadio Santiago Bernabéu oraz Estadio Vicente Calderón Malaga, Estadio La Rosaleda Oviedo, Estadio Carlos Tartiere Saragossa, Estadio La Romareda Sewilla, Estadio Benito Villamarín oraz Estadio Sanchez Pizjuan Valladolid, Nuevo Estadio Jose Zorrilla Vigo, Estadio Balaidos Walencja, Estadio Luis Casanova Rezultaty [edytuj] Pierwsza runda [edytuj] Grupa A [edytuj] Na Mistrzostwach Świata w piłce nożnej w latach 1930-1990 za zwycięstwo przyznawano 2 punkty, za remis 1 punkt, za porażkę punktów nie przyznawano Zespół M W R P Br+ Br- +/- Pkt Polska 3 1 2 0 5 1 +4 4 Włochy 3 0 3 0 2 2 0 3 Kamerun 3 0 3 0 1 1 0 3 Peru 3 0 2 1 2 6 -4 2 14 czerwca 1982 17:15 UTC+2 Włochy 0:0 Polska Estadio Balaidos, Vigo Sędzia: Michel Vautrot (Francja) Widzów: 33,000 raport 15 czerwca 1982 17:15 UTC+2 Peru 0:0 Kamerun Estadio Riazor, La Coruña Sędzia: Franz Wöhrer (Austria) Widzów: 11,000 raport 18 czerwca 1982 17:15 UTC+2 Włochy 1:1 Peru Estadio Balaidos, Vigo Sędzia: Walter Eschweiler (RFN) Widzów: 25,000 Conti 18' raport Díaz 83' 19 czerwca 1982 17:15 UTC+2 Polska 0:0 Kamerun Estadio Riazor, La Coruña Sędzia: Alexis Ponnet (Belgia) Widzów: 19,000 raport 22 czerwca 1982 17:15 UTC+2 Polska 5:1 Peru Estadio Riazor, La Coruña Sędzia: Lamberto Rubio Vazquez (Meksyk) Widzów: 25,000 Smolarek 55' Lato 58' Boniek 61' Buncol 68' Ciołek 76' raport La Rosa 83' 23 czerwca 1982 17:15 UTC+2 Włochy 1:1 Kamerun Estadio Balaidos, Vigo Sędzia: Bogdan Dotchev (Bułgaria) Widzów: 20,000 Graziani 60' raport Mbida 61' Grupa B [edytuj] Zespół M W R P Br+ Br- +/- Pkt RFN 3 2 0 1 6 3 +3 4 Austria 3 2 0 1 3 1 +2 4 Algieria 3 2 0 1 5 5 0 4 Chile 3 0 0 3 3 8 -5 0 16 czerwca 1982 17:15 UTC+2 RFN 1:2 Algieria El Molinón, Gijón Sędzia: Enrique Labo Revoredo (Peru) Widzów: 42,000 Rummenigge 67' raport Madjer 54' Belloumi 68' 17 czerwca 1982 17:15 UTC+2 Chile 0:1 Austria Estadio Carlos Tartiere, Oviedo Sędzia: Juan Daniel Cardellino (Urugwaj) Widzów: 22,500 raport Schachner 21' 20 czerwca 1982 17:15 UTC+2 RFN 4:1 Chile El Molinón, Gijón Sędzia: Bruno Galler (Szwajcaria) Widzów: 42,000 Rummenigge 9' 57' 66' Reinders 81' raport Moscoso 90' 21 czerwca 1982 17:15 UTC+2 Algieria 0:2 Austria Estadio Carlos Tartiere, Oviedo Sędzia: Tony Boskovic (Australia) Widzów: 22,000 raport Schachner 55' Krankl 67' 24 czerwca 1982 17:15 UTC+2 Algieria 3:2 Chile Estadio Carlos Tartiere, Oviedo Sędzia: Rómulo Méndez (Gwatemala) Widzów: 16,000 Assad 7' 31' Bensaoula 35' raport Neira 59' (k.) Letelier 73' 25 czerwca 1982 17:15 UTC+2 RFN 1:0 Austria El Molinón, Gijón Sędzia: Bob Valentine (Szkocja) Widzów: 41,000 Hrubesch 10' raport Grupa C [edytuj] Zespół M W R P Br+ Br- +/- Pkt Belgia 3 2 1 0 3 1 +2 5 Argentyna 3 2 0 1 6 2 +4 4 Węgry 3 1 1 1 12 6 +6 3 Salwador 3 0 0 3 1 13 -12 0 13 czerwca 1982 20:00 UTC+2 Argentyna 0:1 Belgia Camp Nou, Barcelona Sędzia: Vojtěch Christov (Czechosłowacja) Widzów: 95,500 raport Vandenbergh 62' 15 czerwca 1982 21:15 UTC+2 Węgry 10:1 Salwador Nuevo Estadio, Elx Sędzia: Ibrahim Youssef Al-Doy (Bahrain) Widzów: 23,000 Nyilasi 4' 83' Pölöskei 11' Fazekas 23' 54' Tóth 50' Kiss 69' 72' 76' Szentes 72' raport Ramírez 64' 18 czerwca 1982 21:15 UTC+2 Argentyna 4:1 Węgry Estadio José Rico Pérez, Alicante Sędzia: Belaid Lacarne (Algeria) Widzów: 32,093 Bertoni 26' Maradona 28' 57' Ardiles 60' raport Pölöskei 76' 19 czerwca 1982 21:15 UTC+2 Belgia 1:0 Salwador Nuevo Estadio, Elx Sędzia: Malcolm Moffatt (Irlandia Północna) Widzów: 15,000 Coeck 19' raport 22 czerwca 1982 21:15 UTC+2 Belgia 1:1 Węgry Nuevo Estadio, Elx Sędzia: Clive White (Anglia) Widzów: 37,000 Czerniatynski 76' raport Varga 27' 23 czerwca 1982 21:15 UTC+2 Argentyna 2:0 Salwador Estadio José Rico Pérez, Alicante Sędzia: Luis Barrancos (Boliwia) Widzów: 32,500 Passarella 22' (k.) Bertoni 52' raport Grupa D [edytuj] Zespół M W R P Br+ Br- +/- Pkt Anglia 3 3 0 0 6 1 +5 6 Francja 3 1 1 1 6 5 +1 3 Czechosłowacja 3 0 2 1 2 4 -2 2 Kuwejt 3 0 1 2 2 6 -4 1 16 czerwca 1982 17:15 UTC+2 Anglia 3:1 Francja Estadio San Mamés, Bilbao Sędzia: Antonio Garrido (Portugalia) Widzów: 44,172 Robson 1' 67' Mariner 83' raport Soler 24' 17 czerwca 1982 17:15 UTC+2 Czechosłowacja 1:1 Kuwejt Estadio José Zorrilla, Valladolid Sędzia: Benjamin Dwomoh (Ghana) Widzów: 25,000 Panenka 21' (k.) raport Al-Dakhil 57' 20 czerwca 1982 17:15 UTC+2 Anglia 2:0 Czechosłowacja Estadio San Mamés, Bilbao Sędzia: Charles Corver (Holandia) Widzów: 41,123 Francis 62' Barmoš 66' (sam.) raport 21 czerwca 1982 17:15 UTC+2 Francja 4:1 Kuwejt Estadio José Zorrilla, Valladolid Sędzia: Miroslav Stupar (ZSRR) Widzów: 30,043 Genghini 31' Platini 43' Six 48' Bossis 89' raport Al-Buloushi 75' 24 czerwca 1982 17:15 UTC+2 Francja 1:1 Czechosłowacja Estadio José Zorrilla, Valladolid Sędzia: Paolo Casarin (Włochy) Widzów: 28,000 Six 66' raport Panenka 84' (k.) 25 czerwca 1982 17:15 UTC+2 Anglia 1:0 Kuwejt Estadio San Mamés, Bilbao Sędzia: Gilberto Aristízabal (Kolumbia) Widzów: 39,700 Francis 27' raport Grupa E [edytuj] Zespół M W R P Br+ Br- +/- Pkt Irlandia Północna 3 1 2 0 2 1 +1 4 Hiszpania 3 1 1 1 3 3 0 3 Jugosławia 3 1 1 1 2 2 0 3 Honduras 3 0 2 1 2 3 -1 2 16 czerwca 1982 21:15 UTC+2 Hiszpania 1:1 Honduras Estadio Luís Casanova, Walencja Sędzia: Arturo Ithurralde (Argentyna) Widzów: 49,562 López Ufarte 65' (k.) raport Zelaya 8' 17 czerwca 1982 21:15 UTC+2 Jugosławia 0:0 Irlandia Północna La Romareda, Saragossa Sędzia: Erik Fredriksson (Szwecja) Widzów: 25,000 raport 20 czerwca 1982 21:15 UTC+2 Hiszpania 2:1 Jugosławia Estadio Luis Casanova, Walencja Sędzia: Henning Lund-Sørensen (Dania) Widzów: 48,000 Juanito 14' (k.) Saura 66' raport Gudelj 10' 21 czerwca 1982 21:15 UTC+2 Honduras 1:1 Irlandia Północna La Romareda, Saragossa Sędzia: Thompson Chan Tam-Sun (Hongkong) Widzów: 15,000 Laing 60' raport Armstrong 10' 24 czerwca 1982 21:15 UTC+2 Honduras 0:1 Jugosławia La Romareda, Zaragoza Sędzia: Gastón Castro (Chile) Widzów: 25,000 raport Petrović 87' (k.) 25 czerwca 1982 21:15 UTC+2 Hiszpania 0:1 Irlandia Północna Estadio Luis Casanova, Walencja Sędzia: Héctor Ortíz (Paragwaj) Widzów: 49,562 raport Armstrong 47' Grupa F [edytuj] Zespół M W R P Br+ Br- +/- Pkt Brazylia 3 3 0 0 10 2 +8 6 ZSRR 3 1 1 1 6 4 +2 3 Szkocja 3 1 1 1 8 8 0 3 Nowa Zelandia 3 0 0 3 2 12 -10 0 14 czerwca 1982 21:15 UTC+2 Brazylia 2:1 ZSRR Estadio Ramón Sánchez Pizjuán, Sewilla Sędzia: Augusto Lamo Castillo (Hiszpania) Widzów: 68,000 Sócrates 75' Éder 88' raport Bal 34' 15 czerwca 1982 21:15 UTC+2 Szkocja 5:2 Nowa Zelandia Estadio La Rosaleda, Málaga Sędzia: David Socha (USA) Widzów: 36,000 Dalglish 18' Wark 29' 32' Robertson 73' Archibald 79' raport Sumner 54' Wooddin 64' 18 czerwca 1982 21:15 UTC+2 Brazylia 4-1 Szkocja Estadio Benito Villamarín, Sewilla Sędzia: Luis Paulino Siles (Kostaryka) Widzów: 47,379 Zico 33' Oscar 48' Éder 63' Falcão 87' raport Narey 18' 19 czerwca 1982 21:15 UTC+2 ZSRR 3:0 Nowa Zelandia Estadio La Rosaleda, Málaga Sędzia: Yousef El-Ghoul (Libia) Widzów: 19,000 Gawriłow 24' Błochin 48' Bałtacza 68' raport 22 czerwca 1982 21:15 UTC+2 ZSRR 2:2 Szkocja Estadio La Rosaleda, Málaga Sędzia: Nicolae Rainea (Rumunia) Widzów: 45,000 Cziwadze 59' Szengelia 84' raport Jordan 15' Souness 86' 23 czerwca 1982 21:15 UTC+2 Brazylia 4:0 Nowa Zelandia Estadio Benito Villamarín, Sewilla Sędzia: Damir Matovinović (Jugosławia) Widzów: 43,000 Zico 28' 31' Falcão 64' Serginho 70' raport Runda druga [edytuj] Grupa 1 [edytuj] Zespół M W R P Br+ Br- +/- Pkt Polska 2 1 1 0 3 0 +3 3 ZSRR 2 1 1 0 1 0 +1 3 Belgia 2 0 0 2 0 4 -4 0 28 czerwca 1982 21:15 UTC+2 Belgia 0:3 Polska Camp Nou, Barcelona Sędzia: Luis Paulino Siles (Kostaryka) Widzów: 65,000 raport Boniek 4' 26' 53' 1 lipca 1982 21:15 UTC+2 Belgia 0:1 ZSRR Camp Nou, Barcelona Sędzia: Michel Vautrot (Francja) Widzów: 45,000 raport Oganesian 48' 4 lipca 1982 21:15 UTC+2 ZSRR 0:0 Polska Camp Nou, Barcelona Sędzia: Bob Valentine (Szkocja) Widzów: 65,000 raport Grupa 2 [edytuj] Zespół M W R P Br+ Br- +/- Pkt RFN 2 1 1 0 2 1 +1 3 Anglia 2 0 2 0 0 0 0 2 Hiszpania 2 0 1 1 1 2 -1 1 29 czerwca 1982 21:15 UTC+2 RFN 0:0 Anglia Estadio Santiago Bernabéu, Madryt Sędzia: Arnaldo Cézar Coelho (Brazylia) Widzów: 75,000 raport 2 lipca 1982 21:15 UTC+2 RFN 2:1 Hiszpania Estadio Santiago Bernabéu, Madryt Sędzia: Paolo Casarin (Włochy) Widzów: 90,089 Littbarski 50' Fischer 75' raport Zamora 82' 5 lipca 1982 21:15 UTC+2 Hiszpania 0:0 Anglia Estadio Santiago Bernabéu, Madryt Sędzia: Alexis Ponnet (Belgia) Widzów: 75,000 raport Grupa 3 [edytuj] Zespół M W R P Br+ Br- +/- Pkt Włochy 2 2 0 0 5 3 +2 4 Brazylia 2 1 0 1 5 4 +1 2 Argentyna 2 0 0 2 2 5 -3 0 29 czerwca 1982 17:15 UTC+2 Argentyna 1:2 Włochy Estadio Sarriá, Barcelona Sędzia: Nicolae Rainea (Rumunia) Widzów: 43,000 Passarella 83' raport Tardelli 55' Cabrini 67' 2 lipca 1982 17:15 UTC+2 Argentyna 1:3 Brazylia Estadio Sarriá, Barcelona Sędzia: Lamberto Rubio Vázquez (Meksyk) Widzów: 43,000 Díaz 89' raport Zico 11' Serginho 66' Júnior 75' 5 lipca 1982 17:15 UTC+2 Brazylia 2:3 Włochy Estadio Sarriá, Barcelona Sędzia: Abraham Klein (Izrael) Widzów: 44,000 Sócrates 12' Falcão 68' raport Rossi 5' 25' 74' Grupa 4 [edytuj] Zespół M W R P Br+ Br- +/- Pkt Francja 2 2 0 0 5 1 +4 4 Austria 2 0 1 1 2 3 -1 1 Irlandia Północna 2 0 1 1 3 6 -3 1 28 czerwca 1982 17:15 UTC+2 Austria 0:1 Francja Estadio Vicente Calderón, Madryt Sędzia: Károly Palotai (Węgry) Widzów: 37,000 raport Genghini 39' 1 lipca 1982 17:15 UTC+2 Austria 2:2 Irlandia Północna Estadio Vicente Calderón, Madryt Sędzia: Adolf Prokop (NRD) Widzów: 20,000 Pezzey 50' Hintermaier 68' raport Hamilton 27' 75' 4 lipca 1982 17:15 UTC+2 Irlandia Północna 1:4 Francja Estadio Vicente Calderón, Madryt Sędzia: Alojzy Jarguz (Polska) Widzów: 37,000 Armstrong 75' raport Giresse 33' 80' Rocheteau 46' 68' Faza pucharowa [edytuj] Półfinały Finał 8 lipca - Barcelona Polska 0 Włochy 2 11 lipca - Madryt Włochy 3 RFN 1 Mecz o 3. miejsce 8 lipca - Sewilla 10 lipca - Alicante RFN (karne) 3 (5) Polska 3 Francja 3 (4) Francja 2 Półfinały [edytuj] 8 lipca 1982 17:15 UTC+2 Polska 0:2 Włochy Camp Nou, Barcelona Sędzia: Juan Daniel Cardellino (Urugwaj) Widzów: 50,000 raport Rossi 22' 73' 8 lipca 1982 21:15 UTC+2 RFN 3:3 (po dogr.) Francja Estadio Ramón Sánchez Pizjuán, Sewilla Sędzia: Charles Corver (Hollandia) Widzów: 63,000 Littbarski 17' Rummenigge 102' Fischer 108' raport Platini 26' (k.) Trésor 92' Giresse 98' Rzuty karne Kaltz Breitner Stielike Littbarski Rummenigge Hrubesch 5:4 Giresse Amoros Rocheteau Six Platini Bossis Mecz o 3. miejsce [edytuj] 10 lipca 1982 20:00 UTC+2 Polska 3:2 Francja Estadio José Rico Pérez, Alicante Sędzia: Antonio Garrido (Portugalia) Widzów: 28,000 Szarmach 40' Majewski 44' Kupcewicz 46' raport Girard 13' Couriol 72' Polska: 1 Józef Młynarczyk 2 Marek Dziuba 3 Janusz Kupcewicz 5 Paweł Janas 8 Waldemar Matysik 45' 9 Władysław Żmuda 10 Stefan Majewski 13 Andrzej Buncol 62' 16 Grzegorz Lato 17 Andrzej Szarmach 20 Zbigniew Boniek Zmiany: 18 Roman Wójcicki 71' 45' Trener: Antoni Piechniczek Francja: 21 Jean Castaneda 2 Manuel Amoros 5 Gerard Janvion 64' 7 Philippe Mahut 8 Marius Tresor 11 Rene Girard 13 Jean Francois Larios 14 Jean Tigana 80' 15 Bruno Bellone 16 Alain Couriol 20 Gerard Soler 79' Zmiany: 6 Christian Lopez 64' 19 Didier Six 80' Trener: Michel Hidalgo Finał [edytuj] 11 lipca 1982 20:00 UTC+2 Włochy 3:1 RFN Estadio Santiago Bernabéu, Madryt Sędzia: Arnaldo Cézar Coelho (Brazylia) Widzów: 90,000 Rossi 57' Tardelli 69' Altobelli 81' raport Breitner 83' Włochy RFN Włochy: 1 Dino Zoff 6 Claudio Gentile 7 Gaetano Scirea 5 Fulvio Collovati 3 Giuseppe Bergomi 4 Antonio Cabrini 13 Gabriele Oriali 73' 14 Marco Tardelli 16 Bruno Conti 31' 19 Francesco Graziani 7' 20 Paolo Rossi Zmiany: 18 Alessandro Altobelli 7' 89' 15 Franco Causio 89' Trener: Enzo Bearzot RFN: 1 Harald Schumacher 20 Manfred Kaltz 15 Uli Stielike 62' 4 Karlheinz Förster 5 Bernd Förster 6 Wolfgang Dremmler 61' 62' 3 Paul Breitner 11 Karl-Heinz Rummenigge 70' 2 Hans-Peter Briegel 7 Pierre Littbarski 82' 8 Klaus Fischer Zmiany: 9 Horst Hrubesch 62' 10 Hansi Müller 70' Trener: Jupp Derwall MISTRZ ŚWIATA 1982 WŁOCHY TRZECI TYTUŁ Klasyfikacja strzelców turnieju [edytuj] 6 goli Paolo Rossi 5 goli Karl-Heinz Rummenigge 4 gole Zico Zbigniew Boniek 3 gole Falcão Alain Giresse László Kiss Gerry Armstrong 2 gole Salah Assad Daniel Bertoni Diego Maradona Daniel Passarella Walter Schachner Éder Serginho Sócrates Antonín Panenka Trevor Francis Bryan Robson Bernard Genghini Michel Platini Dominique Rocheteau Didier Six Klaus Fischer Pierre Littbarski László Fazekas Tibor Nyilasi Gábor Pölöskei Marco Tardelli Billy Hamilton John Wark Ciekawostki [edytuj] Maskotką Mistrzostw Świata 1982 była uśmiechnięta pomarańcza o imieniu Naranjito a piosenką reprezentacji Polski – "Entliczek, pentliczek co zrobi Piechniczek" w wykonaniu Bohdana Łazuki. W półfinale RFN-Francja po raz pierwszy w historii turniejów o MŚ doszło do konkursu rzutów karnych. Polskim hymnem muzycznym był tekst oparty na podstawie tanga Uliczka w Barcelonie (w którą wyskoczy Boniek).